Synaxarium
26 Baramhat

Het heengaan van paus Petrus VI, 114e paus van Alexandrië.

Ook op deze dag in het jaar 1442 A.M. (2 april 1726 A.D.) herdenkt de kerk het heengaan van paus Petrus VI, 104e patriarch. Deze gezegende vader en geestelijke engel was een zoon van reine christelijke ouders uit de stad Assiut. Ze voedden hem goed op, onderwezen hem in de kerkelijke onderwerpen en traditie en hij blonk hierin uit. Zijn naam was Mourgan, maar later werd hij bekend als Petrus El-Assuity. De genade van God was al van jongs af aan op hem en toen hij de leeftijd van volwassenheid bereikte, verzaakte hij de wereld en wat daarin was en verlangde naar het kloosterleven. Hij ging naar het klooster van de grote St. Antonius op de berg El-3arabah. Hij verbleef daar, werd monnik en trok het kloostergewaad aan. Hij oefende zichzelf in aanbidding en toen hij het ascetische leven, reinheid, rechtvaardigheid en nederigheid bereikt had, kozen de vaders, de monniken, hem als priester. Ze namen hem, tegen zijn wil, mee naar Caïro en daar werd hij samen met anderen tot priester gewijd voor het klooster van de grote St. Paul, de eerste heremiet, door de hand van paus Yoannis El-Toukhy, 103e paus, in de kerk van de Vrouw de Maagd in Haret El-Roem. Hij nam toe in deugdzaam leven en werd erg bekend onder de mensen.

Toen paus Yoannis, die hierboven genoemd wordt, heenging, kwam de Stoel twee maanden en zes dagen vrij. Ze zochten naar een geschikte opvolger voor deze eervolle rang en kozen een paar priesters en monniken. Ze schreven hun namen op stukjes papier, legden deze op het altaar en vierden de heilige liturgie., Na God gevraagd en gesmeekt te hebben om degene die Hij koos op te heffen, viel het lot op de derde dag op deze vader. Toen wisten ze dat hij degene was die God had gekozen. Hij werd op zondag 17 Misra 1434 A.M. (21 Augustus, 1718 A.D.), in de kerk van St. Macarius in Oud-Cairo, tot patriarch gewijd voor de Stoel van St. Marcus. Er was grote vreugde over deze intronisatie, die door de christelijke menigte, hoogwaardigheidsbekleders, katholieken, Grieken, Armeniërs en het leger werd bijgewoond.

Naderhand bezocht paus Petrus de steden van Beneden-Egypte. Hij bezocht de kerken en uiteindelijk arriveerde hij op 11 Baramoeda 1438 A.M. in Alexandrië om de kerk van St. Marcus de evangelist te bezoeken. Hij kuste het reine heilige hoofd van St. Marcus en liet de kerk van binnen uitgebreid renoveren. Toen hij zou terugkeren, hoorde hij dat er een groep in Alexandrië was die van plan was het heilige hoofd te stelen. Hij verborg het sinds die tijd in het klooster. Toen schonk hij een lamp van zilver en stak hem aan boven de tombe van de evangelist. Hij omringde die met ramen waardoor je naar binnen kon kijken. Hij ging naar Beneden- en Boven-Egypte en de mensen in Egypte waren verheugd. Tijdens de dagen van deze vader kwam er een groep priesters en diakenen, gedelegeerd door de keizer van Ethiopië, met overdadige gaven en een brief van de keizer, waarin die vroeg om een metropoliet. Hij overlegde het onderwerp met mr. Lotfalla Abu -Youssef, een vooraanstaande notabele uit Caïro, en nog anderen. Ze gingen er allemaal mee akkoord dat het de eerbare vader Gristozolo, bisschop van Jeruzalem, moest zijn. Hij was een gezegende vader en een intelligente onderwijzer. Paus Petrus wijdde hem tot metropoliet en noemde hem Khristozolo III. Ze gingen met hem naar Ethiopië en waren blij en vrolijk en hij zorgde voor deze parochie van 1720-1742 A.D. Paus Petrus wijdde anba Athanasius voor Jeruzalem.

Tijdens het pausdom van deze paus werden er veel kerken gebouwd en gewijd door zijn gezegende hand. Een van deze kerken was de kerk van St. Maria aan de Nijl in de wijk El Ma3adi, de kerk van de aartsengel Michael in Babylon, en de kerk van St. Mina de Wonderdoener in Fum El-Khalig in Cairo. De laatste twee kerken werden door de nobele en gulle Mr. Lotfalla Abu -Yousef gebouwd uit zijn privévermogen. Hij bouwde ook de kerk van de Apostelen in het klooster van St. Antonius. Ook nam hij het op zich om de kosten van de intronisatie van de patriarch en de festiviteiten er omheen te bekostigen. De dagen van deze paus waren vredig en rustig en hij werkte eraan om de kerkregels in te voeren. Hij stopte bijvoorbeeld ‘het scheiden’, om welke reden dan ook. Om die reden ging hij naar de gouverneur Ebn-Eiwaz en besprak het onderwerp met moslimgeleerden. Die gaven hem zo een formele legale uitspraak en een vonnis dat het ‘niet scheiden’ alleen voor de christenen gold en dus kon niemand dat tegen hem gebruiken in de rechtbank. Hij beval de priesters niemand te trouwen zonder dat hij aanwezig was. Dat was nadat een man, die de zoon was van een priester, tegen hem protesteerde. De man was van zijn vrouw gescheiden en trouwde met een andere in de kerk, zonder dat de patriarch hiervan afwist. Hij beval hem om voor hem te verschijnen zodat hij het illegale huwelijk kon ontbinden, maar de man weigerde en kwam niet. De paus excommuniceerde hem, zijn vrouw en zijn vader, de priester, die hem getrouwd had. Deze man stierf na een ernstige ziekte in zijn mond. Zijn vader, de priester, ging naar de paus en vroeg hem om vergeving. De paus vergaf hem en kort daarna stierf hij.

Deze paus hoedde de kudde van Christus met de beste zorg en toen hij zijn strijd volbracht had, werd hij korte tijd ziek en ging heen op 26 Baramhaat 1442 A.M., tijdens de Grote Vasten. Zijn lichaam werd in de tombe van de patriarchen van de kerk van St. Mercurius in Oud-Cairo geplaatst. Hij bleef 7 jaar, 7 maanden en 11 dagen op de troon. Hij was liefdadig, vrijgevig en barmhartig voor zijn mensen, zoals ook zijn voorganger was. Paus Petrus El-Assuity werd zesenveertig jaar oud. Hij was een tijdgenoot van sultan Ahmed III, de Ottomaan. De Stoel bleef na hem 9 maanden en 11 dagen leeg.

In het jaar dat deze paus heenging, was er tegelijkertijd een uitbraak van een plaag in het land en een ernstige droogte. Vele bisschoppen en priesters gingen heen en ook veel mensen uit Alexandrië tot Aswaan stierven. In dit jaar werd niet gezaaid en de mensen begroeven hun doden in matten door gebrek aan lijkwaden. Ook de graanoogst mislukte en er was niet genoeg eten voor het volk. Er was een grote hongersnood en de prijzen stegen enorm.

Moge de Heer zich over Zijn volk ontfermen omwille van de gebeden en de zegeningen van paus Petros El-Assuity, en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.