Synaxarium
23 Baounah

Het heengaan van de heilige Abanoub de Belijder

Op deze dag van het jaar 20 A.M. (304 A.D.) ging de heilige en reine vader Abanoub de Belijder heen. Deze heilige was een toegewijde monnik in een van de kloosters van Opper-Egypte in de tijd van Diocletianus, die de martelaren zwaar martelde en hun bloed vergoot.

Op een dag noemde iemand de naam van de heilige Abanoub voor Arianus, gouverneur van Ansenna. Arianus liet hem komen en vroeg hem om de afgoden te aanbidden. De heilige antwoordde: "Hoe kan ik mijn Heer Jezus Christus verlaten en de afgoden, die van steen zijn gemaakt, aanbidden?”

Arianus martelde Abanoub en verbande hem daarna naar de vijf westelijke steden (Pentapolis). Abanoub bleef daar 7 jaar in de gevangenis, totdat God Diocletianus had laten verdwijnen. Toen de rechtvaardige keizer Constantijn regeerde, beval hij de vrijlating van al diegenen die, in de Naam van Christus, in de gevangenis waren. Constantijn vroeg ook hen naar hem te brengen, zodat hij door hen zou kunnen worden gezegend, vooral door de geëerden zoals Zacharias El-Ahnasy, Maximianus El-Fayoumy, Aghabius van de stad Dohna en Abanoub van de stad Balaös. De gezant van de keizer liet alle gevangenen vrij, die zingend en God prijzend uit de gevangenis kwamen.

De heilige Abanoub kwam terug van de Westelijke vijf steden (Pentapolis) en woonde op de berg Beshla (Sila) in de buurt van zijn woonplaats. De gezant van de keizer ontmoette hem en nam hem mee op een schip naar Ansenna. Daar ontmoetten zij de christenen en de bisschoppen die Abanoub tot priester wijdden. Eens, terwijl hij in de heilige mis zei, "Het Heilige voor de heiligen," zag hij de Heer Christus, aan Hem is de heerlijkheid, in Zijn hemelse pracht, die in het heiligdom, getransfigureerd was in Zijn menselijke gedaante, de zonden vergeven van de mensen die berouwvol waren.

De gezant reisde terug naar de keizer, samen met de 72 heilige vaders. Zij reden twee aan twee in een wagen. Zij gingen door een stad waar kloosters waren voor de maagden. Zevenhonderd maagden liepen hen tegemoet met liederen en lofzangen, en ze zongen voor hen, totdat zij uit hun zicht waren. Toen de heilige vaders arriveerden en bij de keizer aankwamen, vroeg hij hen om schone kleren aan te trekken, maar ze weigerden. Hij werd gezegend door hen, kuste hun wonden en eerde hen. Hij bood hen geld, maar ze weigerden het aan te nemen, behalve wat de kerken nodig hadden voor gewaden en vaten. De keizer omhelsde hen vervolgens, nam afscheid van hen en zij keerden terug naar hun land. De heilige Abanoub ging terug naar zijn klooster en toen hij klaar was met zijn strijd ging hij heen in vrede.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.