Het martelaarschap van de grote heilige anba Mozes de Zwarte.
Op deze dag van het jaar 407 A.D. (123 A.M.) stierf de heilige Mozes de Zwarte, wiens levensverhaal opmerkelijk is, de marteldood. Deze heilige veroverde het Koninkrijk van de hemel met geweld, precies zoals onze Heer Jezus Christus zei in Mattheüs 11: 12: "het koninkrijk van de hemel door geweld bedreigd en proberen sommigen er zelfs met geweld beslag op te leggen." In zijn vroege leven was de heilige Mozes een slaaf van mensen die de zon aanbeden. Mozes was een machtig man die hield van veel en buitensporig eten en drinken. Hij doodde, beroofde en beging velerlei kwaad. Niemand kon tegen hem op, of durfde hem uit te dagen. Bij veel gelegenheden hief hij zijn ogen naar de zon en sprak: "O zon! Als u van God bent, laat me het weten." Hij zei ook: "en u, o God die ik niet ken, laat me weten wie u bent." Op een dag hoorde hij iemand tegen hem zeggen: "de monniken van Wadi El-Natroun kennen de echte God. Ga naar hen en zij zullen het u vertellen." Onmiddellijk stond hij op, omgordde zijn zwaard en ging naar de wildernis van Scetis. Hij ontmoette de heilige Isidorus (Isidore) de priester die, toen hij hem zag, bang werd door zijn uiterlijk. De heilige Mozes troostte hem door te zeggen dat hij naar de monniken kwam zodat ze hem misschien zouden kunnen laten weten wie de echte God is. De heilige Isidorus bracht hem naar de heilige Macarius de Grote, die aan hem predikte, hem de geloofsbelijdenis leerde en hem doopte. Hij aanvaardde de heilige Mozes als monnik en leerde hem in de woestijn te leven. De heilige Mozes verdiepte zich in vele gebeden, die de gebeden van vele heiligen overtroffen.
Echter, de duivel vocht intensief met hem via zijn oude gewoontes van overmatig eten, drinken en ontucht. De heilige Mozes vertelde dat aan de heilige Isidorus die hem troostte en hem leerde hoe hij de valstrikken van de duivel kon overwinnen.
Er werd over hem verteld, dat wanneer de oudsten van het klooster sliepen, hij naar hun cellen ging en hun waterkruiken meenam en die met water vulde uit een ver weg gelegen bron. Na vele jaren van geestelijke strijd was de duivel jaloers op hem en bezorgde hem een zweer op zijn voet waardoor hij ziek en bedlegerig werd. Toen hij besefte dat dit door de duivel kwam, nam zijn ascese en aanbidding toe, totdat zijn lichaam als een stuk verbrand hout werd. God keek naar zijn geduld, genas zijn ziekte, nam al zijn pijnen weg en de zegen van de Heer kwam op hem.
Na een tijdje werd hij de vader en de spirituele gids van 500 broeders, die zich rondom hem verzamelden. Zij kozen hem om als priester te worden gewijd. Toen hij voor de patriarch kwam om gewijd te worden, wilde de patriarch hem testen. Hij vroeg de ouderlingen: "Wie bracht deze zwarte hier? Stuur hem weg." Mozes gehoorzaamde, ging weg en zei tegen zichzelf: "Het is goed wat ze jou hebben aangedaan , o zwart gekleurde." Echter de patriarch riep hem terug en wijdde hem tot priester en zei tot hem: "Mozes, u bent nu geheel wit geworden."
Op een dag ging hij met enkele ouderlingen naar de heilige Macarius de Grote die tegen hen zei: "ik zie onder u een aan wie de kroon van het martelaarschap behoort." De heilige Mozes antwoordde hem: "Waarschijnlijk ben ik dat, want er is geschreven: ‘Want wie naar het zwaard grijpt, zal door het zwaard omkomen.’ (Mat. 26:52) Nadat ze naar het klooster waren teruggekeerd, duurde het niet lang totdat de barbaren het klooster aanvielen. Mozes vertelde de broeders: "Wie wil ontsnappen, laat hem dat doen." Ze vroegen hem: "En u o vader, waarom ontsnapt u ook niet?" Hij antwoordde: “ Ik heb vele jaren op die dag gewacht”. De barbaren kwamen het klooster binnen en doodden hem en zeven andere broeders die bij hem waren. Een van de broeders had zich achter een kleed verborgen, maar toen hij de engel van de Heer zag die met een kroon in zijn hand op hem stond te wachten, kwam hij snel uit zijn schuilplaats en werd ook door de barbaren gedood.
Geliefden, denk aan de kracht van berouw, en wat het heeft gedaan. Het heeft een ongelovige slaaf, die een moordenaar, overspelige en rover was in een geweldige vader, leraar, trooster en priester veranderd, die regels schreef voor de monniken en wiens naam op het altaar wordt gelezen. Zijn lichaam ligt nu in het klooster van El-Baramous.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.