Het heengaan van Abraham de kluizenaar.
Op dezelfde dag ging de heilige strijder en dienaar Abraham, de kluizenaar, heen. Deze vader werd in Monoef uit christelijke ouders geboren, die welgesteld waren.
Toen deze heilige volwassen was, ontwaakte in hem de voorkeur voor het monnikenleven. Hij ging dus naar Akhmim, en vandaar ging hij naar de grote heilige Pachomius, die hem de monnikskleding aantrok. Hij hardde zijn lichaam door een ascetisch leven en door godsdienstige oefeningen. Abraham bleef drieëntwintig jaar in het gezelschap van sint Pachomius.
Toen vroeg hij hem, als kluizenaar naar een van de grotten te mogen gaan. Nadat sint Pachomius Abraham daar toestemming voor had gegeven, ging hij naar een van de grotten. Hij vervaardigde eigenhandig netten voor de vissers. Een leken broeder kwam om zijn werk in ontvangst te nemen, verkocht het en kocht daarvoor droge bonen voor hem in. Wat overbleef werd voor goede doelen gebruikt. Abrahams dagelijkse behoefte was een kwart beker geweekte bonen met zout.
Op deze wijze verbleef Abraham zestien jaar in de grot. De kleding waarin Abraham het klooster had verlaten, was in de loop der jaren gescheurd, zodat Abraham zijn lichaam in grof jute hulde. Om de twee à drie jaar begaf Abraham zich naar de broeders, om de eucharistie te vieren. In de eerste tijd dat Abraham in de grot woonde, kwamen de duivels vaker naar hem toe, om hem schrik aan te jagen, door hem stemmen te laten horen, en drogbeelden te laten zien. Abraham verdreef ze. Toen Abraham zijn dood voelde naderen, stuurde hij de leken broeder naar het klooster en liet vader Theodorus, de leerling van sint Pachomius, vragen, naar hem te komen. Toen die arriveerde boog Abraham in een eerbiedige groet, tot op de voeten van Theodorus, en verzocht hem, hem te gedenken en voor hem te bidden. Toen richtte Abraham zich op en bad met de heilige Theodorus. Daarna sliep hij in, met het gezicht naar het oosten gewend en gaf de geest. Toen Theodorus bericht stuurde naar het klooster kwamen de monniken en droegen Abraham naar het klooster. Ze baden gezamenlijk voor hem, zegenden zich door hem en legden hem naast de lichamen van de heiligen.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.