Het martelaarschap van de heiligen Maximus, Numitius, Victor (Boctor), en Philip (Philipus).
Op deze dag van het jaar 251 A.D. stierven de ijverige heiligen Maximus, Numitius, Victor (Boctor) en Philip (Philipus) de marteldood. Zij leefden tijdens de dagen van keizer Decius. Tijdens zijn regering verdwenen zeven jonge mannen in een grot in een berg in Efeze.
Deze vier heiligen kwamen uit Afrika. Zij waren broeders in spirituele liefde. Het verlangen naar Christus bracht hen samen. Toen keizer Decius christenen martelde, werden zij het er samen over eens dat ze hun geloof zouden gaan belijden. Zij gingen naar de prefect en beleden dat zij christenen waren en alleen voor Christus wilden buigen en Hem alleen aanbidden. Hij gaf het bevel hen te geselen. Zij werden vele keren geslagen met zwepen en stokken. Hun ruggen werden verbrand met bloedhete staven. Daarna werden hun ruggen ingesmeerd met lappen van haar gedoopt in azijn en zout.
Ondanks al deze ernstige folteringen bleven zij standvastig in hun geloof. Sommige van de aanwezigen kwamen tot geloof in de Heer Jezus Christus toen zij hun volharding en verdraagzaamheid zagen. Uiteindelijk gaf de prefect het bevel dat het hoofd van enkele van hen zou worden afgehakt en dat het zwaard zou worden gebruikt bij de anderen. Zo ontvingen zij allemaal de kroon van het martelaarschap.
Mogen hun gebeden met ons zijn. Amen.