Het heengaan van de heilige Aghatho, de Styliet (Pilaarheilige)
Op deze dag van het jaar 728 A.D. (445 A.M) herdenken wij het heengaan van St. Aghatho, de Styliet. Hij was afkomstig uit de stad Tinis. Zijn vader heette Matra en zijn moeder Mariam. Zij waren beide heiligen die een godsvruchtig leven leidden. Zij hielden ervan om goede daden te stellen en waren barmhartig voor de armen. De heilige Aghatho dacht er vaak aan monnik te worden. Toen hij 35 jaar oud was, werd hij tot priester gewijd. Hij zorgde voor de heilige kerk en vroeg de Heer Christus dag en nacht om de uitweg uit deze wereld voor hem mogelijk te maken zodat hij naar de woestijn kon trekken. Christus beantwoordde zijn gebeden en St. Aghatho verliet de stad en ging naar Tarnout 1 en daarna naar de woestijn. De engel van de Heer verscheen aan hem gekleed als monnik. De engel liep met hem totdat hij hem naar het klooster van Abu Makar had gebracht. Hij ging naar twee heilige ouderen, Abraam en Gorga, en werd hun leerling. Hij woonde drie jaar bij hen en daarna lieten zij hem voor het altaar staan in de aanwezigheid van de bisschop, anba Johannes. Drie dagen lang hebben ze gebeden over de monnikskleren en daarna kleedden ze hem met de Eskeem (heilige riem).
Vanaf dat moment hield hij zichzelf bezig met aanbidding, onophoudelijke strijd, aaneengesloten vastenperiodes en vele gebeden. Hij sliep ook nog op de grond en uiteindelijk plakte zijn huid aan zijn beenderen. Hij las vaak het verhaal van St. Simeon, de Styliet. Hij dacht er vervolgens aan om alleen te gaan leven. Nadat hij de vaders om hun mening vroeg, gaven zij hun goedkeuring en zij baden voor hem. Hij ging daarna naar Sakha 2 waar hij in een kleine kerk verbleef. De gelovigen bouwden een woning voor hem op een pilaar.
In zijn tijd was er een man die bezeten was door een koppige duivel die velen bedroog. Deze man zat in het midden van de kerk tussen het volk dat boomtakken vasthield. De heilige liet hem komen en bad over hem en slaagde erin de duivel, met wie hij de mensen oplichtte, te verdrijven.
Er was ook een vrouw die beweerde dat Ava Mina met haar praatte. Zij liet de bewoners van haar dorp een put graven genoemd naar Ava Mina opdat eenieder die erin zou zwemmen zou genezen van zijn ziekte. De heilige bad over de vrouw totdat hij de kwade geest uit haar verdreef. Hij beval de mensen in haar dorp om de put dicht te gooien.
Er was ook nog iemand die de gekken sloeg opdat de duivels in hen even zouden zwijgen. Hierdoor dachten de mensen dat hij duivels verdreef.
De heilige vroeg hem om bij hem te komen, maar hij kwam niet. De man hield niet op met zijn daden tot de heerser bij hem kwam en de gekken de heerser beledigden. De heerser nam hem mee en folterde hem tot hij stierf. God verrichtte vele wonderen door middel van deze heilige, waaronder de genezing van de zieken en de verdrijving van duivels.
Er verschenen duivels aan hem in de gedaante van engelen terwijl zij mooie lofzangen zongen voor hem en hem prezen. Maar hij doorzag hun sluwheid met behulp van de kracht van de Heer Christus. Toen hij het teken van het kruis in hun richting deed, vertrokken zij verslagen.
Toen God wilde dat de heilige zou rusten van zijn wereldse lasten, werd deze even ziek en daarna gaf hij zijn ziel over in de handen van de Heer. Het volk dat naar zijn nuttige preken had geluisterd en van hem had geleerd, verzamelde zich vervolgens bij hem en weende veel.
Deze heilige leefde honderd jaar waarvan hij 40 jaar in de wereld doorbracht, 10 jaar in de woestijn en 50 jaar in eenzaamheid.
Mogen zijn gebeden ons bewaren van onze vijanden en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.
1 Tarnout of El Tarana, of ook Mariout.
2 Bij de provincie El Gharbeya