Synaxarium
14 Toubah

Het heengaan van St. Archiledis de monnik (Arselidas).

Op deze dag ging St. Archiledis heen. Deze strijder werd geboren in de stad Rome. De naam van zijn vader was Johannes en zijn moeder heette Sinclatiki. Ze waren rechtvaardig voor de Heer en leefden volgens Zijn geboden.

Toen deze heilige nog maar 12 jaar oud was, overleed zijn vader. Toen zijn moeder wilde dat hij zou gaan trouwen, weigerde hij dit. Ze adviseerde hem om naar de keizer te gaan om de positie, die zijn vader had gehad, over te nemen. Ze stuurde twee van haar mensen met hem mee en een kostbaar cadeau voor de keizer. Terwijl ze zeilden, werden ze geconfronteerd met een harde storm met grote golven en harde winden, waardoor het schip brak. De heilige hing aan een van de planken van het schip, maar God redde hem van de verdrinkingsdood. Toen hij bij de kust aankwam, vond hij het lichaam van een dode man dat door de golven op de kust geworpen was.

Hij dacht na over de vergankelijkheid van de wereld en zijn tijdelijke natuur en zei tegen zichzelf: ”Wat heb ik van doen met deze tijdelijke wereld en wat heb ik eraan als ik dood ga en stof word?” Hij stond op en bad tot de Here Christus om hem naar de rechte weg te leiden. Daarna liep hij, onvermoeibaar, totdat hij bij het klooster van St. Romanus was aangekomen. Hij gaf het geld, wat hij nog over had, aan de abt van het klooster. Hij bleef daar en leefde een ascetisch leven, ontzegde zichzelf voedsel en kleding, totdat hij een niveau van perfectie bereikte. De Heer gaf hem de gave van genezing der zieken. Hij legde een eed af dat hij nooit meer het gezicht van een vrouw zou bekijken.

Toen hij na een lange tijd niet naar zijn moeder terugkeerde en ze niets over hem wist, dacht ze dat hij overleden was en rouwde ze veel om hem. Ze bouwde een herberg voor de armen en vreemdelingen en leefde zelf in een van de kamers. Op een dag hoorde ze twee zakenlieden praten over haar zoon en zijn heilige monastieke leven en dat de genade van God op hem was. Ze deed navraag naar hem, want ze was ervan overtuigd dat het haar eigen zoon was. Ze stond snel op en ging naar het klooster. Ze kwam daar aan en vroeg om de heilige van haar komst op de hoogte te stellen. St. Archiledis antwoordde haar zeggende dat hij de eed had afgelegd dat hij nooit meer een vrouwengezicht zou zien. Ze herhaalde haar verzoek en dreigde, dat als hij haar niet zou toestaan om hem te zien, ze de wildernis in zou gaan om door de wilde beesten te worden opgegeten.

Hij begreep dat ze vasthoudend was en dat ook hij zijn eed niet kon breken. Hij bad tot de Heer Christus dat Hij zijn ziel zou opnemen. Daarna zei hij tegen de bewaker om haar toe te staan naar binnen te gaan omdat God zijn verzoek had ingewilligd. Toen zijn moeder zijn cel binnenging, ontdekte ze dat hij zijn ziel had opgegeven. Ze huilde, treurde en vroeg aan God om haar ziel ook op te nemen en God verhoorde haar gebed. Toen men probeerde om hun lichamen te scheiden, hoorden ze een stem uit het lichaam van St. Archiledis komen, zeggende: ”Laat mijn lichaam bij het lichaam van mijn moeder blijven, omdat ik haar enige hartsverlangen om mij te zien niet verhoord heb.” Ze begroeven hen beiden in een graf. God eerde deze heilige door vele wonderen in zijn naam te doen.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.