Het heengaan van St. Basilius de Grote, bisschop van Caesarea.
Ook vandaag in het jaar 379 A.D. (95 A.M.) ging de grote St. Basilius, bisschop van Caesarea, heen. Zijn vader heette Isidore (Isosorus). Hij was een priester en een heilige man. Hij had vijf kinderen: St. Basilius van Caesarea, St. Gregorius van Nyssa, St. Kisarion (Cherion), St. Peter van Sebastia, en St. Machrina. Ze leefden allemaal hun hele leven in heiligheid.
St. Basilius werd onderwezen in de kunst van de retoriek door de filosoof Libianius van Antiochië en werkte als advocaat. In 358 A.D. liet hij het wereldse leven met al zijn ijdele glorie achter zich. Hij reisde door de woestijn van Egypte, waar hij keek naar de asceten en door hen werd beïnvloed. Bij zijn terugkeer trok hij zich terug op een ruige en mooie plek in Pontus en wijdde zich aan gebed en studie. Toen het nieuws van zijn heiligheid zich verspreidde, kwamen velen naar hem toe en namen hem als een voorbeeld om hen te leiden in de weg van de volmaaktheid. In 362 A.D. werd hij tot het priesterschap gepromoveerd. Hij bleef de gelovigen onderwijzen, het geloof verdedigen en degenen redden die verloren waren. In 370 A.D. werd hij gewijd tot aartsbisschop van Caesarea in Cappadocië. Keizer Valens wilde hem verbannen vanwege zijn moed bij de waarheid en voor zijn berisping van de keizers, die tegen het dogma hadden opgetreden en degenen die zich immoreel hadden gedragen. Maar hij deed het niet vanwege de dood van zijn zoon. Een andere keer wilde de keizer een bevel voor zijn verbanning tekenen, maar toen brak de pen in zijn hand. Hij nam nog een pen en die brak ook. Hetzelfde gebeurde met een derde pen. Valens verscheurde het papier en liet de heilige gaan om zijn kudde te hoeden en zijn kerk in vrede te beheren.
St. Basilius was vervuld met de Heilige Geest. Hij schreef de liturgie die naar hem vernoemd is. God verrichtte door zijn handen vele tekenen en wonderen.
Bij een van deze wonderen namen enkele ketters een van de kerken in en besloten om deze te sluiten, tenzij iemand de kerk opende door zijn gebeden. Door de gebeden van deze heilige werd de kerk geopend en de gelovigen kregen opnieuw toegang.
Een ander teken: Anba Efraïm zag een pilaar van licht tussen hemel en aarde en hoorde een stem zeggen: "Dit is Basilius." St. Ephraim kwam naar de stad Caesarea en was getuige van de deugden van St. Basilius die hem tot diaken wijdde.
Onder zijn wonderen was ook een vrouw die al haar zonden op papier schreef en het aan St. Basilius gaf. Hij bad voor haar en al haar zonden, behalve één, waren vergeven. Hij vertelde haar om naar St. Abraam te gaan zodat hij voor haar zou bidden. Toen ze naar anba Abraam ging, stuurde hij haar terug naar St. Basilius door te zeggen: "Schiet op, ga terug naar hem voordat hij sterft.” Toen ze terug kwam, zag ze dat hij was overleden. Ze huilde en ze legde het papier, waarop ze had geschreven, op zijn lichaam en de overgebleven zonde verdween.
Onder zijn wonderen was ook een joodse arts, die bekend stond om zijn juiste diagnoses. De arts vertelde de heilige dat hij (de arts) over drie dagen zou sterven. De heilige bad tot God. God verlengde zijn leven, en de arts stierf niet op de dag dat hij verwacht had. De arts geloofde en werd met zijn hele huishouden gedoopt.
Een ander voorbeeld is dat een jongeman een verbond met de duivel had gesloten om het christendom en zijn doop te ontkennen. Door het gebed van de heilige werd de jongeman gered uit de slavernij van de duivel.
Deze heilige verrichtte vele deugden en vele wonderen naast de bovengenoemde. Hij schreef vele artikelen, preken en verhandelingen. Hij maakte canons die de gelovigen tot nu toe volgen. Hij schreef ook commentaren op een aantal van de boeken van het Oude en Nieuwe Testament.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.