Het heengaan van St. Johannes Chrysostomus
Op deze dag van het jaar 407 A.D. (124 A.M.) ging de eervolle Johannes van de Gouden Mond (Chrysostomos) heen. Hij werd geboren in de stad Antiochië rond het jaar 347 A.D. Hij had een rijke vader, wiens naam Sakondos was en een vrome moeder, wier naam Anthosa was. Ze voedden hem goed op en brachten hem de christelijke traditie bij. Hij ging naar de stad Athene, waar hij de Griekse wijsheid leerde in een van de scholen. Hij overtrof velen in kennis en in deugd. Hij verliet de ijdelheden van de wereld en werd op jonge leeftijd monnik in een van de kloosters. Hij had een vriend, wiens naam Basilius was, die al vóór hem monnik in dat klooster was. Ze hadden dezelfde interesses en zij beoefenden veel deugden.
Toen zijn vader heenging, heeft St. Johannes geen van de bezittingen van zijn vader gehouden, maar gaf zijn hele erfenis aan de armen en de behoeftigen. Hij leefde een ascetisch leven vol met strijd.
In het klooster was een Syrische kluizenaar, wiens naam Ansosynos was. Op een nacht zag hij de apostelen, Peter en Johannes, binnenkomen bij de Gouden Mond. St. Johannes, de apostel, gaf Johannes Chrysostomos een Bijbel en vertelde hem: "Wees niet bang, wie gij zult binden, zal gebonden zijn, en wie gij los zult laten, zal worden losgelaten." De oude kluizenaar wist dat de heilige Johannes Chrysostomos een trouwe herder zou zijn.
De genade van de Heer vulde de heilige Johannes Chrysostomos. Hij schreef veel preken en legde vele boeken uit terwijl hij nog een diaken was. Het was St. Melatius, patriarch van Antiochië, die hem had verheven tot deze rang. Toen werd hij tot priester gewijd door St. Phlapianus, de opvolger van St. Melatius, hierbij begeleid door de engel van de Heer. Toen Nectarius, patriarch van Constantinopel, heenging, riep Keizer Arcadius St. Johannes op en liet hem in het jaar 398 A.D. tot patriarch wijden. St. Johannes gedroeg zich tijdens zijn patriarchaat op een apostolische manier. Hij bleef lesgeven, prediken en de boeken van de kerk uitleggen, zowel oude als nieuwe. Hij vermaande vrijmoedig de zondaars en de rijken, ongeacht hun gezag of rijkdom.
Koningin Eudoxia, de vrouw van keizer Arcadius, was verzot op geld. Ze pakte met geweld een tuin van een arme weduwe af. De weduwe had een klacht ingediend bij St. Johannes, die naar de koningin ging. Hij vermaande haar en vroeg haar de tuin terug te geven aan de eigenaresse. Toen Eudoxia hem niet gehoorzaamde, verbood hij haar in de kerk te komen en deel te nemen aan de Heilige Communie. Ze werd zeer boos en riep een raad van bisschoppen bijeen. St. Johannes had deze bisschoppen eerder geëxcommuniceerd voor hun slechte daden en hun wanbeleid. Ze veroordeelden de heilige door hem te verbannen. Hij werd verbannen naar het eiland Thracië, maar deze ballingschap duurde niet langer dan een nacht. De mensen waren woedend en ze verzamelden zich rond het koninklijk paleis en eisten de terugkeer van de patriarch. Terwijl de mensen verdrietig waren vanwege wat er met hun rechtvaardige herder was gebeurd, vond er een zware aardbeving plaats. De stad werd bijna verwoest, waardoor iedereen bang was. De mensen dachten dat dit een teken van de woede van God was, veroorzaakt door de verbanning van de heilige. Eudoxia was verstoord, haar ziel was ontroerd en ze ging haastig naar haar man en vroeg hem de heilige uit ballingschap terug te brengen. Zodra het licht van de herder op zijn kudde scheen, veranderde hun verdriet in vreugde en was hun gejammer vervangen door liederen van vreugde en geluk.
Deze situatie duurde niet lang. Er was een groot plein naast de kerk van Agia Sophia, waar een groot zilveren standbeeld van koningin Eudoxia werd opgericht. Op de dag van haar inwijding, dansten sommige gewone mensen als gekken, speelden losbandige spelen, totdat ze werden ondergedompeld in immoraliteit en zonde. Door de ijver van St. Johannes om de verspreiding van immoraliteit te stoppen, verwierp hij de mensen in zijn preken en toonde moedig zijn afkeuring van hun gedrag. Zijn vijanden maakten gebruik van zijn ijver en beschuldigden hem voor de koningin, door tegen haar te zeggen dat St. Johannes zei over haar: "Herodia was opgestaan en danste en vroeg om het hoofd van Johannes de Doper op een bord.” Deze wrede beschuldiging gaf de koningin een goede reden om hem weer te veroordelen tot verbanning. Ze droeg de soldaten, die belast waren met zijn bewaking, op om hem geen middelen van comfort te geven tijdens zijn reizen. Zo verplaatsten ze hem haastig van de ene plaats naar de andere, totdat zij aankwamen bij de stad Komana, waar zijn gezondheid verslechterde en hij in vrede heenging in het jaar 407 A.D. Tijdens het bewind van Theodosius II, de zoon van keizer Arcadius (die St. Johannes verbande), werd het lichaam van St. Johannes meegenomen naar Constantinopel, waar het werd geplaatst in de kerk van de Apostelen.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.