Synaxarium
18 Hatour

De herdenking van het martelaarschap van de twee heiligen: Adrosies (Atrasis) en Joanna.

Op deze dag stierven de twee heiligen Adrosies (Atrasis) en Joanna de marteldood. Atrasis was de dochter van de ongelovige keizer Adrianus (Hadrianus) (117-138 A.D.). Vanwege zijn grote liefde voor haar, bouwde hij een speciale kleine kamer waar ze zich kon terugtrekken van de mensen.

Atrasis dacht altijd aan de ijdelheid van de wereld en het einde van het leven. Dag en nacht vroeg ze om leiding naar de rechte weg. In een visioen dat zij s’nachts had, zag ze een persoon die haar zei: ”Haal Joanna de maagd en dochter van Filosferon en zij zal u de weg van de Heer leren.” Toen Atrasis wakker werd, was haar ziel verheugd en ze liet Joanna halen. Zij kwam direct naar haar toe. Prinses Atrasis ontmoette Yoana, boog voor haar neer en omhelsde haar.

Joanna begon haar te vertellen wat de reden was dat de Zoon van God mensgeworden was. Ze begon bij de schepping van Adam en hoe hij werd verbannen uit het paradijs, de vernietiging van de wereld door de vloed en de vernieuwing van de schepping, de reden om afgoden te vereren, de verschijning van God aan Abraham, de uittocht van de Israëlieten uit Egypte en hoe de profeten de komst van de Zoon voorspelden. Zijn komst uit de Hemel en Zijn menswording door de Maagd en de redding van de wereld uit de hand van Satan. Ze maakte duidelijk aan Atrasis wat godsvruchtige mensen zullen ontvangen, namelijk de hemelse genade in het eeuwige leven. Toen de maagdelijke prinses dat hoorde, verblijdde haar ziel zich buitengewoon. De woorden van Yoana waren zoeter in haar oren dan honing en ze geloofde onmiddellijk in de Heer Jezus Christus, aan Wie de glorie is. De twee maagden aanbaden God dag en nacht, door te vasten en te bidden. Op een nacht zagen ze in een droom de Heer Jezus Christus en de Maagdelijke Vrouwe, Zijn Moeder. De Heer legde Zijn handen op hun hoofden en zegende hen.

Ondertussen was haar vader, de keizer, naar een oorlog vertrokken. Toen hij terugkwam verloofde hij haar om haar te laten trouwen. Voor het huwelijk vroeg haar vader haar wierook te offeren aan de god Apollo, voordat ze zich klaarmaakte voor haar bruidegom. Ze zei tegen haar vader: ”Vader hoe kunt u de God van de hemel en aarde verwerpen en onheilige afgoden aanbidden? Bekeert u, o mijn vader, naar de God die u gemaakt heeft en in wiens hand uw leven of dood is.”

Toen haar vader deze woorden hoorde, die hij nog nooit eerder van haar had gehoord, vroeg hij wie haar dit geleerd had. Men zei tegen hem dat het Joanna, de dochter van Filosferon, was die haar verstand had bedorven. Hij beval hen beiden te verbranden. Ze namen hen, getooid in hun mooie jurken en met hun juwelen, mee buiten de stad. Hun slaven en dienstmaagden huilden. Alle mensen uit de stad vonden het zonde van de jeugd van deze twee heiligen en vroegen hun om toe te geven aan de wens van de keizer om wierook te offeren aan de afgoden, maar ze kwamen niet op hun besluit terug. Toen de put gegraven was en het vuur werd aangestoken, hielden de twee heiligen elkaars hand vast en gooiden ze zichzelf in het vuur. Ze stonden in het vuur, draaiden hun hoofd naar het oosten en baden. Velen hadden hen gezien. Toen het vuur uit was, liepen een paar gelovigen, die aanwezig waren, naar voren en namen hun lichamen mee. Ze vonden hen aan elkaar vastgeklemd, hun jurken en juwelen waren niet verbrand. Ze bewaarden hun lichamen op een veilige plaats tot het einde van de vervolging en bouwden toen een grote kerk voor hen.

Mogen de gebeden van deze twee heiligen met ons zijn, Amen.