Het heengaan van St. Mina bisschop van Temma.
Op dezelfde dag overleed de heilige Mina, bisschop van Temma El-Amdid, district El-Sanballaween, provincie Eldaqahlia. Oorspronkelijk stamde hij uit de stad Samanoed, provincie El5arbia en was de enige zoon van zijn ouders, die als godvruchtige mensen door vasten, gebeden en religieuze oefeningen helemaal het leven van monniken leidden, zodat hun reputatie zich ver in het land verspreidde.
Ze huwelijkten hun zoon Mina uit tegen zijn wil. Mina kwam toen met zijn wederhelft overeen, dat ze in celibaat zouden leven. Ze waren met veel ijver bezig met vasten, gebed en religieuze oefeningen, net als monniken. Ze droegen dik, wollen goed onder hun kleren, en stonden iedere nacht op om te bidden en Gods boeken te lezen. Later had Mina het verlangen monnik te worden en zei dat tegen zijn vrouw: We moeten niet leven op de manier van monniken terwijl wij in de wereld leven. Zij was het met hem eens en na enige tijd nam Mina afscheid van zijn vrouw, begaf zich naar het klooster van sint Antonius omdat dit klooster ver van zijn ouders verwijderd lag, want die waren hem ijverig aan het zoeken. Vandaar ging hij naar anba Mikhaël die later de 46e Patriarch van Alexandrië werd. Vandaar kwam Mina naar het klooster van Abu Makar, waar hij tot monnik gewijd werd. Dit was ten tijde van de beide lichtende sterren, Abram en Gawarga . Onze vader Mina werd een leerling van hen. Hij probeerde hun wetenschappen en hun godsdienstige handelingen te leren. Mina overtrof daarin veel van de vaders. Toen werd hij benijd door de satan. Op een dag sloeg de satan Mina op allebei zijn voeten, zodat hij twee maanden op de grond bleef liggen. Toen zette Christus hem weer overeind en hij overwon de duivels met Gods hulp.
Later werd hij geroepen om bisschop te worden. Toen kwamen afgevaardigden van de paus, en toen vader Mina hoorde waarom zij kwamen treurde hij en huilde en het speet hem dat hij de woestijn moest verlaten. Maar de vaders stelden Mina gerust, en zeiden dat deze opdracht van God kwam. Toen gehoorzaamde hij zijn God, ging met de afgevaardigden mee en werd door de paus als bisschop van Temma El-Amdid aangesteld. De Heer schonk Mina de gave zieken te genezen. Ook kreeg hij de gave, geheimen te zien, zodat hij wist hoe de mensen dachten. Alle bisschoppen uit de naburige gebieden, hadden de gewoonte naar anba Mina te komen, om hem om raad te vragen. Van alle kanten zag men het volk in lange rijen toestromen, om zijn toespraken en onderricht te horen. Anba Mina werd ook de geestelijke vader van vier pausen, die hij bij hun verkiezing door handoplegging inwijdde. Dit waren anba Alexander II, anba Cosmas I, anba Theodorus II en anba Mikhaël I, pausen van Alexandrië.
Toen Christus anba Mina uit deze vermoeiende wereld tot zich wilde roepen, gaf hij hem dit door de geest te kennen. Toen stuurde anba Mina boodschappers uit en liet het hele volk, dat tot zijn gebied behoorde, komen en deelde hen dit mee. Anba Mina maakte bekend, dat het zijn laatste wil was, dat het volk aan het bestaande geloof vasthield en de voorschriften van het evangelie in acht moest nemen. Toen gaf anba Mina zich over aan zijn ware herder, en ging uit deze vergankelijke wereld over naar onze Heer Jezus Christus, die hij liefhad. Het hele volk verstarde bij zijn heengaan en treurde om het verlies van zijn herder, die dicht bij God, zijn Vader, was geweest. Toen hielden zij een begrafenis zoals het hoorde en legden anba Mina op de plek, die hij hen had voorgeschreven.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.