Het martelaarschap van St. Joris van Alexandrië.
Op deze dag stierf St. Joris (Gawargious) van Alexandrië, de marteldood. Zijn vader, die geen kinderen had, was koopman in Alexandrië. De vader kwam naar het feest van de inwijding van de kerk van St. Joris (Gawargious) op de 7e Hatoer en vroeg de heilige om zijn bemiddeling, dat de Heer hem een zoon zou mogen schenken. De Heer nam zijn gebed aan en schonk hem een zoon. Hij noemde hem Gawargious (Joris). De moeder van Gawargious (Joris) was een zus van Armenius, de stadhouder van Alexandrië.
Toen de ouders van Gawargious (Joris) zalig ontslapen waren, bleef Gawargious (Joris) bij zijn oom. Hij was toen vijfentwintig jaar oud, een vriend van de armen, vol medelijden, vroom, en hij hield van de kerk. Armenius had slechts een dochter. Die ging op een dag uit met haar vriendinnen, om zich te vermaken. Ze kwamen buiten de stad bij een klooster, waarin vrome monniken mooie, lieflijke melodieën zongen. Toen schoten de lofliederen wortels in haar hart en ze begon, Gawargious (Joris), de zoon van haar tante, naar de betekenis van deze woorden te vragen. Gawargious (Joris) onderwees haar en verklaarde haar de betekenis van de woorden, en welke straffen de zondaars te wachten stonden en op welke vreugde de vromen konden rekenen.
Toen ze weer bij haar vader kwam, maakte zij hem duidelijk, dat zij aan Christus geloofde. De vader probeerde, aanvankelijk heel vriendelijk, daarna door bedreigingen, haar van haar besluit af te brengen. Zij liet zich echter door geen van zijn woorden bewegen, hem te gehoorzamen. Toen gaf de vader het bevel zijn dochter te onthoofden. Zij verwierf de kroon der martelaren.
Nu verraadde men de stadhouder, dat Gawargious (Joris) degene was, die haar ongehoorzaamheid veroorzaakt had. Hij liet Gawargious (Joris) oppakken en zware straffen ondergaan. Daarna stuurde hij Gawargious (Joris) naar Anssina, waar de folteringen op weer een andere manier voortgezet werden, tot men hem tot slot onthoofdde en Gawargious (Joris) als martelaar stierf. In Anssina leefde een diaken, Samuel genaamd. Die nam het heilige lichaam en ging ermee naar Memphis bij Gizeh. Toen de vrouw van zijn oom Armenius dit hoorde, liet zij het lichaam halen en legde het in Alexandrië bij dat van haar dochter, de martelares.
Moge hun voorspraak met ons zijn. Amen.