Synaxarium
14 Bashans

Het heengaan van St. Pachomius (Pakhom), vader van het spirituele. gemeenschappelijke kloosterleven (cenobitische leven).

Op deze dag van het jaar 348 A.D. (64 A.M.), ging anba Pachomius, vader van het spirituele gemeenschappelijke kloosterleven (cenobitische leven), heen. Hij werd in Thebe (Luxor) geboren bij heidense ouders die hem dwongen afgoden te aanbidden. Hij weigerde dat en bespotte deze manier van aanbidding. Daarna werd hij monnik, samen met St. Balamon (Palaemon). Hij leefde onder zijn gezag en beheerste het kloosterleven zeer goed.

Een engel van de Heer verscheen aan hem en gebood hem een heilige monastieke gemeenschap in te richten. Veel monniken verzamelden zich om hem heen. Hij bouwde voor hen veel kloosters die allemaal één systeem van leven volgden. Er was tijd voor arbeid, tijd voor bidden en tijd voor gezamenlijk eten. Hij was een vader voor hen allen, met in ieder klooster een abt. Hij bezocht ieder klooster, van Aswan en Edfu en Donasa, tot het noordelijke eind van Zuid-Egypte. Hij stond niet toe dat iemand van zijn zonen de monniken tot priester werd gewijd, omwille van de glorie van deze wereld, en zodoende het doel van aanbidding in het monastieke leven te vergeten. Hij nodigde voor ieder klooster een lekenpriester van buitenaf uit om de Goddelijke Liturgie te bidden. Toen paus Athanasius hem tot priester wilde wijden, vluchtte hij weg. St. Athanasius zei tegen zijn leerlingen: “zeg tegen jullie vader, die zijn huis op onwankelbare steen bouwde en vluchtte van de wereldse glorie, ‘gezegend bent u en gezegend zijn uw leerlingen’.”

Eens verlangde hij om Hades te zien. Hij zag ’s nachts in een visioen het verblijf van de zondaren en de plaatsen van kwelling. Hij bleef gedurende 40 jaar de vader van de cenobieten. Toen de tijd van zijn heengaan gekomen was, riep hij de monniken bijeen, versterkte hun geloof en wees iemand aan die zijn plaats zou innemen. Daarna ging hij heen in vrede.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.