Het heengaan van St. Petrus, de priester.
Vandaag herdenken wij ook het heengaan van de eerbiedige priester St. Petrus. Deze vader bracht al zijn tijd vastend door. Hij sloot zichzelf op en besteedde de dag en nacht biddend. Daarom zegende God hem met de kennis van het onbekende en met de kracht om de zieken te genezen met water en olie, waarop hij had gebeden. De heilige had eerst het priesterschap geweigerd, maar uiteindelijk heeft hij zich erbij moeten neerleggen en werd hij tot priester gewijd. Elke dag offerde hij wierook en bad hij de Heilige Liturgie. De inwoners van de stad waren enorm tevreden met hem. Zij waren van mening dat God hen vergiffenis voor hun zonden schonk dankzij de gebeden van St. Petrus. Hij had de gewoonte om leden van de kerk, tussen wie er een geschil was gerezen, snel met elkaar te verzoenen. Hij was werkelijk vervuld van de deugden van perfectie.
Op een nacht zag hij tijdens het bidden St. Petrus, de apostel. Deze vertelde hem: “Vrede zij met u, want u hebt het priesterschap zonder fouten gedragen. Vrede zij met u, wiens gebeden en de Heilige Missen die u opdroeg als welriekende geuren naar boven zijn gestegen.” De priester werd echter bang toen hij de apostel zag. Maar deze zei: “Ik ben de apostel Petrus. Wees niet bang. Vrees niet. De Heer heeft mij gestuurd om u te troosten en te laten weten dat u deze vermoeiende wereld zult verlaten en naar het eeuwige koninkrijk zult gaan. Ik breng u dit vreugdevolle nieuws opdat u troost zult vinden.” De priester werd vervuld van blijdschap en zei: “Gedenk mij, mijn vader.” Nadat hij dit zei, ging hij heen met glorie, eer en vreugde.
Moge God zich over ons ontfermen wegens zijn gebeden en zijn zegeningen en aan onze Heer alle eer voor altijd. Amen.