Het martelaarschap van de heilige St. Eudoxia.
Ook op deze dag van het jaar 114 A.D. herdenken wij St. Eudoxia. Haar naam betekent ‘blijdschap’. Deze heilige was een Samaritaanse vrouw. Zij was afkomstig uit de stad Baalbek. Haar vader heette Jonaan, (Jonas) en haar moeder Hakima (de wijze). Eudoxia leidde in haar jonge jaren een zondig leven. Zij verleidde velen met haar mooie gezicht en schone uiterlijk en dreef hen tot zonde. Zo verdiende zij enorm veel geld.
Een heilige monnik uit Jeruzalem, genaamd Germanus, had van haar gehoord. Hij ging naar haar toe en gaf haar een preek waarbij hij gebruik maakte van woorden die haar angst inboezemden. Hij sprak over de hel, de wormen, het donker en over de vele andere pijnlijke folteringen. Zij vroeg hem: “Verrijst het lichaam dan na de dood, nadat het stof is geworden, om veroordeeld te worden?” Hij antwoordde: “Ja”. Daarop zei ze: “Wat is het bewijs van je woorden? Dit wordt nergens vermeld in de Thora die God aan de profeet Mozes heeft gegeven en mijn vaders hebben er ook niet van gesproken.” Hij verduidelijkte wat hij haar had verteld met vele voorbeelden uit de Schrift en met logische argumenten, tot zijn woorden in haar verstand gegrift stonden en zij overtuigd was. Zij zei: “Zal God mij dan aanvaarden als ik mij bekeer en mijn zondige daden achter mij laat?” De monnik antwoordde: “Als jij gelooft dat de Heer Christus naar de aarde is gekomen om onze zonden te dragen op het kruis en als jij je werkelijk bekeert en je laat dopen, zal Hij je aanvaarden en zal Hij tevens jouw zonden niet meer aanrekenen. Integendeel, het zal zijn alsof jij opnieuw geboren wordt.” Haar hart werd geopend voor het geloof en zij vroeg hem om haar te helpen bij haar bekering. Hij nam haar dus met zich mee naar de bisschop van Baalbek. Daar verklaarde zij, in zijn aanwezigheid, haar geloof in de Heilige Drie-eenheid, de Vleeswording van het Woord en Zijn Kruisiging. Toen de bisschop het water wilde zegenen om haar te dopen, opende de Heer haar ogen, waardoor zij een engel zag die haar naar de hemel leidde. Rondom deze engel waren vele andere engelen vervuld van blijdschap om wat zij zagen. Ze zag ook een angstaanjagende zwarte gedaante met een afschuwelijk uiterlijk die haar wegtrok van de engelen en haar bij zich wilde halen. Dit vergrootte haar verlangen om zich te laten dopen en om zich te bekeren. Na haar doopsel deelde ze het geld, dat zij aan haar zondig bestaan had verdiend, uit aan de armen en behoeftigen. Daarna trad zij toe tot een klooster en werd zij een hardwerkende en vrome non. De duivel verleidde enkele van haar vriendinnen en zij vertelden het verhaal van Eudoxia aan de prins. De prins liet haar bij zich komen. Toen zij aankwam, zag zij bij hem een begrafenis vanwege de dood van zijn zoon. Zij ging bij hem naar binnen en bad tot de Heer Christus voor zijn zoon, waarna de Heer de jongen tot leven wekte. De prins geloofde toen in Christus. Een andere prins, genaamd Diogenes, hoorde van haar en liet haar ook bij zich komen. Daar zag zij een soldaat die aan een oog blind was. Zij bad voor hem en maakte het teken van het kruis op zijn oog. De soldaat kon onmiddellijk daarna weer met beide ogen zien. Prins Diogenes liet de heilige gaan.
Een tijdje later kwam een andere prins aan de macht. Hij heette Bekfejus. Nadat deze van haar had gehoord, liet hij haar bij zich komen. Zij had de Heer Christus gevraagd om haar tot de martelaren te rekenen. Dat gebeurde ook toen de prins beval dat zij met het zwaard werd onthoofd. Zo ontving zij de kroon van het martelaarschap.
Mogen haar gebeden met ons zijn. Amen.