Het heengaan van St. Severianus, bisschop van Gebla.
Ook op deze dag van het jaar 405 A.D. (122 A.M.) ging de rechtvaardige heilige vader, anba Severianus, bisschop van Gabla, heen, in Griekenland. De naam van zijn vader was Blarianus. Hij bestudeerde de seculiere wijsheid van de Atheners en ging toen naar Caesarea om te studeren bij degenen die daar waren. Hij keerde terug naar Rome waar hij de leerstellingen van de Kerk bestudeerde en leerde het Oude en Nieuwe Testament in een paar jaar. Later gingen zijn ouders heen en lieten hem een grote rijkdom na. Hij wilde de rijkdom geven aan Christus, zodat hij een honderdvoud terug zou kunnen ontvangen. Hij bouwde een hotel voor de vreemdelingen, de armen, en de getroffenen en benoemde voogden om de opbrengst te verdelen onder de armen. Zijn naam werd lange tijd na zijn heengaan uit deze wereld verbonden aan deze plaatsen.
Zijn oom, die de gouverneur van die stad was, bracht keizer Honorius ervan op de hoogte dat Severianus al zijn geld had verkwist in de naam van de Heer Christus om het honderdvoudige te ontvangen van Hem, zoals Hij had beloofd in Zijn Heilige Evangelie. De keizer was tevreden. Hij nodigde hem uit en beval hem het paleis niet te verlaten. De keizer nam de heilige steeds mee naar de kerk. In die dagen zat paus Innocentius op de stoel van Rome en het was aan hem geopenbaard door God, dat Severianus zou worden belast met de zorg voor een grote groep mensen. De Paus beminde en eerde hem en wenste niet te scheiden van hem, omdat hij bij iedereen geliefd was.
Toen St. Severianus zag dat iedereen hem eerde, werd hij bezorgd over het verlies van zijn strijd, dus besloot hij om te ontsnappen uit de ijdele glorie van deze wereld. De engel van de Heer verscheen aan hem en beval hem naar de stad Gabla te gaan waar hij een vader zou worden voor vele zielen. Hij vertrok 's nachts met zijn leerling, Theodoor, nadat hij hem een monnikspij had aangedaan. God stuurde hem een licht om hem te leiden naar zijn bestemming. Er was daar een klooster onder leiding van een heilige abt die in een visioen geleerd had over de komst van St. Severianus. Hij ging naar buiten, verwelkomde hem en vertelde hem over zijn visioen. Zijn roem bereikte die regio en een ontelbaar aantal mensen kwamen naar hem toe. Keizer Theodosius had een van de kloosters voor hem vernieuwd om in te wonen zoals de engel voor hem had bepaald. Hij werd de trooster voor vele zielen. Hij bleef onderwijzen en de monniken instrueren tot ze heiligen werden, zoals engelen.
God verrichtte vele wonderen door zijn handen. De dochter van de gouverneur van Gabla had een boze geest in haar woning en de geest zei tegen haar vader: "Als u Severianus van deze plaats verdrijft, zal ik uw dochter verlaten." Toen haar vader de heilige hiervan op de hoogte bracht, schreef hij hem in een brief: "In de Naam van de Heer Jezus Christus, verlaat haar." Toen hij terugkeerde naar zijn dochter met deze brief schreeuwde de duivel meteen en verliet haar. Op een gegeven moment besloot een aantal magiërs samen met een aantal soldaten in te breken in zijn klooster. Ze werden geslagen met blindheid en ze bleven zo drie dagen tot de heilige bad om hen te genezen. Philadelfus, bisschop van de stad Gabla, leerde in een visioen van God dat St. Severianus hem zou opvolgen op zijn stoel. Hij vertelde dit aan zijn mensen. Toen St. Severianus was gewijd, zorgde hij op de beste manier voor zijn volk. Er was in die stad een jood genaamd Sektaar die trots was op zijn kennis. Hij kwam tot de heilige en discussieerde met hem totdat hij eindelijk was overtuigd van de juistheid van het christendom en het geloof in de Heer Christus. Ook geloofden tal van anderen die magiërs waren.
Tijdens zijn dagen werd Egypte zo trots op haar monniken als Constantinopel was op de heilige Johannes Chrysostomos. Toen de Perzen de oorlog verklaarden aan Honorius en Arcadius, vroegen ze aan St. Severianus om te bidden voor het koninkrijk. Hij stuurde een bericht terug naar hun, zeggende: "Als we bij Christus horen, en ons koninkrijk behoort aan Christus toe, hebben we geen behoefte aan pantsers of speren of troepen." En hij herinnerde hen eraan wat de Heer had gedaan met de vorige koningen die Hem hadden behaagd.
Toen keizerin Eudoxia boos was op Johannes Chrysostomus, bracht ze St. Severianus onder andere voor de berechting van de heilige Chrysostomus. Hij vermaande haar en zei: "Johannes Chrysostomus heeft niets gedaan waarvoor hij moet worden verbannen”, maar ze wilde niet naar hem luisteren. Hij schreef veel verhandelingen en preken die nu nog steeds bestaan in de kerkboeken.
Hij werd oud en bereikte de leeftijd van 100 jaar. Tien dagen voor zijn dood, verscheen de engel van God aan hem en informeerde hem over de dag waarop hij zou heengaan uit deze wereld. Hij gaf zijn volk aanwijzingen en is daarna heengegaan in vrede. Zijn zuivere lichaam werd behandeld zo als het hoort en hij werd in het graf geplaatst. Zijn heengaan was twee jaar voor dat van de heilige Johannes Chrysostomos.
Mogen zijn gebeden met ons allen zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.