Het heengaan van St. Thomas,bisschop van Mar3ash, Syrië.
Ook op deze dag ging de strijdende vader, St. Thomas, bisschop van Mar3ash (in Syrië) , heen. Hij was een ascetische aanbidder die voortdurend vastte en zijn leven vulde met gebed en daden van barmhartigheid. Daarom werd hij tot bisschop benoemd van de stad Mar3ash. Hij verzorgde de kudde van Christus met enorme toewijding.
Toen de ongelovige keizer Diocletianus aan de macht kwam, zond hij een van zijn vertegenwoordigers naar de stad Mar3ash om de christenen te folteren. Hij begon met St. Thomas. Zo beval hij hem de afgodsbeelden te aanbidden, maar toen de heilige niet alleen weigerde, maar ook nog de keizer beschuldigde van zijn daden, werd hij gefolterd. De keizer beval dat hij met de zweep onder handen wordt genomen en dat zijn ledematen van zijn lichaam gerukt zouden worden. Hij werd in een verlaten gevangeniscel gegooid. Om de zoveel tijd werd een van zijn ledematen van zijn lichaam gerukt. Het eerste dat zij verwijderden, waren zijn oren, daarna zijn neus, lippen, benen en daarna werden ook nog zijn tanden verbrijzeld. Hij verbleef 22 jaar in deze gevangenis. Het volk dacht dat hij al dood was en zij vierden een jaarlijks feest ter zijner ere. Een gelovige vrouw kwam ’s nachts bij hem en gooide wat voedsel door een kleine opening opdat hij zou kunnen eten. De heilige bleef in die staat totdat de goede keizer Constantijn aan de macht kwam en de glorie van het christelijke geloof verklaarde en beval dat alle gelovigen vrijgelaten werden uit de gevangenissen. De vrouw vertelde enkele priesters waar de heilige verbleef. Zij kwamen naar de heilige en droegen hem naar de kerk, vergezeld door gezangen en prijsliederen. De mensen kwamen naar hem om gezegend te worden en kusten zijn wonden. Toen de keizer het concilie van Nicea samenriep, was de heilige een van de aanwezigen. De keizer die zelf ook aanwezig was, knielde voor de vaders en kuste hun handen. Toen hij hoorde wat er met deze vader gebeurd was, vroeg hij zijn zegen. Nadat het concilie klaar was, keerden hij en de andere bisschoppen ieder terug naar zijn eigen streek. Hij verzamelde zijn priesters en zijn volk, las hen de geloofsbelijdenis voor, die door het concilie ingesteld was, en legde hen de moeilijk te begrijpen delen uit. Daarna leefde de heilige nog een korte tijd waarna hij in vrede heenging. Hij was bisschop gedurende 40 jaar.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.