Het heengaan van de geleerde heilige anba Yosab, bisschop van Gerga en Achmiem.
Op dezelfde dag van het jaar 1826 A.D. (1542 A.M.) ging de geleerde heilige anba Yosab, bisschop van Gerga en Achmiem, heen. Anba Yosab werd in het plaatsje El-Necheila geboren. Zijn ouders waren welgestelde lieden en zij hielden van de arme en behoeftige mensen. Toen Yosab 25 jaar oud werd, wilden zijn ouders dat hij trouwde. Hij weigerde dit echter. Yosab voelde zich aangetrokken tot het monnikenleven. Daarom ging hij naar het plaatsje Boesh, naar de boerderij, die bij het klooster van de heilige Antonius hoorde. Daar verbleef hij een tijdlang. Zijn goede naam als gehoorzaam en vroom mens verspreidde zich spoedig, wat de abt van het klooster ertoe bewoog, Yosab toestemming te geven naar het klooster te gaan. De monniken in het klooster waren blij met de nieuwe broeder, want zijn deugdzame eigenschappen en zijn kennis van de heilige boeken kenden ze al. Na een korte tijd werd hij tot monnik gewijd.
Toen Yosab's reputatie doordrong tot de patriarch anba Johannes , de 107e patriarch, liet hij Yosab bij zich roepen. Toen hij zich zekerheid verschaft had van diens goede eigenschappen, riep hij de bisschoppen bij elkaar en beraadde zich met hun over Yosab's aanstelling tot bisschop op de stoel van Gerga. Yosab verontschuldigde zich en wilde het ambt niet aanvaarden, onder het voorwendsel, dat hij het te druk met andere zaken had. Zij wijdden hem echter tegen zijn wil tot bisschop.
Toen anba Yosab naar zijn bisschopszetel kwam, stelde hij vast, dat zijn volk zich erg met ketters vermengd had. Anba Yosab spande zich nu in, het volk naar het ware geloof terug te brengen. Hij bouwde een kerk voor het volk en onderwees het. Het lukte hem, veel van de ketters naar het ware geloof te doen terugkeren. Anba Yosab schreef een serie preken over de menswording van onze Heer Jezus Christus. Hij schreef ook een groot aantal verklaringen over moeilijke geloofsvragen. Het lukte anba Yosab, zijn volk van veel bijgelovige zeden en gewoonten af te brengen. Anba Yosab was barmhartig tegenover de armen. Omkoperij keurde hij af. Wat hij aan geld overhield stuurde hij naar de monniken in de kloosters. Buiten datgene waarmee hij zijn lichaam bedekte, bezat hij niets. Anba Yosab sprak uitsluitend de waarheid. Hij was niet bang van de leiders van het land. Hij leidde zijn volk op uitstekende wijze.
Toen God wilde, dat hij uit deze wereld heen zou gaan, werd anba Yosab een paar dagen ziek, waarvan hij enkele dagen op zijn stoel, en de overige dagen in de cel van patriarch Petrus, de 109e patriarch, doorbracht. Tenslotte begaf anba Yosab zich naar zijn klooster in de woestijn. De monniken verheugden zich over zijn komst. Daar eindigde zijn leven. Hij legde zijn ziel in de hand van de Heer, die hij liefhad.
Hij leefde 91 jaar, 25 jaar als burger, 31 jaar leefde hij in het klooster en 35 jaar bracht hij door op de bisschopszetel.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.