Synaxarium
22 Babah

De Marteldood van St. Lucas de Evangelist.

Op deze dag stierf St. Lucas de Evangelist de marteldood. Hij was een van de zeventig apostelen die genoemd zijn in het tiende hoofdstuk van het evangelie van St. Lucas. Hij ging samen met St. Petrus en St. Paulus op reis en schreef alles wat ze deden en zeiden op. Na de dood van deze twee apostelen bleef St. Lucas prediken in de omgeving van Rome. De idolenaanbidders en de joden werden het met elkaar eens en gingen naar keizer Nero en vertelden hem dat St. Lucas door zijn magie een hele grote groep naar zijn leer had bekeerd. Nero beval dat St. Lucas naar hem gebracht moest worden. Toen St. Lucas dit hoorde, gaf hij al zijn boeken aan een visser en zei tegen hem: "Houd deze bij jou, want eens begrijp je de inhoud en vind je de weg van God." Toen hij bij Nero was gebracht, vroeg Nero hem: "Tot wanneer zet je de mensen op het verkeerde been?" St. Lucas antwoordde: "Ik ben geen magiër maar een apostel van Jezus Christus, de Zoon van God." Nero beval dat zijn rechterarm werd geamputeerd en zei: "Snij deze arm af die de mensen tot dwaling heeft gebracht." Toen antwoordde St. Lucas: "Wij zijn niet bang voor de dood en het vertrek van deze wereld, maar ik zal u de kracht van mijn Heer laten zien." Hij nam zijn geamputeerde arm en plaatste hem terug en hij werd weer heel. Hij trok er weer aan en de arm ging eraf. De aanwezigen waren verbaasd en een van de ministers die aanwezig was, geloofde hem en met hem zijn vrouw en vele anderen. Men zei dat er 276 mensen zich bekeerden op dit moment. De koning berechtte hen allen en beval dat zij samen met St. Lucas zouden worden onthoofd. Op deze wijze stierven ze allen de marteldood. Het lichaam van St. Lucas werd in een juten zak geplaatst en in zee gegooid. Maar door Gods wil spoelde het lichaam op een eiland aan en door een gelovige man gevonden. Hij nam het en wikkelde het in een doodskleed en begroef het. St. Lucas heeft het evangelie, dat zijn naam draagt, tussen 60 en 63 A.D. geschreven en hij schreef ook tussen 63 en 64 A.D. de Handelingen van de Apostelen die hij richtte aan zijn pupil Theophilus die van de volkeren was. (Dus geen jood).

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.