Het martelaarschap van St. Sidhom Beshay in Damietta.
Ook op deze dag herdenkt de kerk het martelaarschap van Sidhom Beshay in Damietta op 17 Baramhaat in het jaar 1560 A.D.(25 maart 1844 A.D.). Hij onderging de marteling omwille van de naam van de Heer Christus. Zijn martelaarschap was de reden dat het opheffen van het kruis, tijdens een christelijke begrafenis, openlijk gebeurde omdat dit daarvoor verboden was.
Deze martelaar was een kantoorbediende in het bestuur van de haven van Damietta, in de tijd van Mohammed Ali Basha de gouverneur van Egypte. Een menigte kwam in opstand, nam Sidhom Beshay gevangen en beschuldigde hem er ten onrechte van dat hij de Islam vervloekt had en getuigde tegen hem bij de religieuze rechter. De getuigen waren een barbaar en een ezeldrijver. De rechter besloot dat hij zijn geloof moest afwijzen of gedood moest worden. De rechter sloeg hem en stuurde hem naar de gouverneur van de stad. Nadat de gouverneur zijn zaak had onderzocht, vaardigde hij hetzelfde oordeel uit als de rechter had gedaan. Sidhom was standvastig in zijn christelijk geloof en hij was niet bang voor zijn dood. Ze sloegen hem, sleepten hem, met zijn gezicht naar beneden, over de trap van het paleis van de gouverneur, van boven naar beneden en zetten hem daarna op een waterbuffel met zijn gezicht naar de staart gericht. Ze reden met hem in de stad rond terwijl ze hem beledigden en vernederden. De christenen in de stad werden bang en sloten zich op in hun huizen.
De menigte bleef hem op verschillende manieren beledigen en martelen, totdat hij bijna zijn ziel opgaf. Ze brachten hem tot de deur van zijn huis en lieten hem daar achter. Zijn familie bracht hem naar binnen en vijf dagen later ging hij naar de hemel.
Zijn heengaan was een buitengewoon martelaarschap en de christenen rekenden hem onder de heilige martelaren. Ze kwamen bijeen, ongeacht hun gezindte en woonden zijn begrafenis bij in een viering zoals die er nooit eerder geweest was. De christenen droegen hun wapenuitrusting en de priesters deden hun gewaden aan, voorgegaan door de aartspriester Yousef Michael die het hoofd van de Koptische gemeente in Damietta was, vergezeld door de priesters van andere denominaties. Ze marcheerden voor zijn begrafenis door de straten van de stad met vooraan de diakenen die vlaggen met het kruis droegen, tot ze bij de kerk aankwamen waar ze de rite van de begrafenis baden. De mensen gingen door met bezwaar maken tegen deze afkeurenswaardige gebeurtenis, praatten over het geduld van Sidhom de martelaar, zijn uithoudingsvermogen tijdens de verschillende soorten martelingen en zijn standvastigheid.
De vooraanstaande mensen van de christelijke gemeenschap in Damietta dachten erover na hoe ze deze gebeurtenissen in de toekomst zouden kunnen voorkomen. Ze besloten de consuls van andere landen te vragen te bemiddelen tussen de machthebber van het land en de paus, de patriarch van de Kopten, en stuurden hen een gedetailleerd rapport. De heer Michael Sorour, die voor zeven landen in Damietta honorair consul was, had de leiding over deze bemiddeling.
De machthebber van Egypte was bezorgd over deze gebeurtenis en stuurde twee officiële vertegenwoordigers om de zaak te onderzoeken. Dus heropenden ze het onderzoek en realiseerden zich het onrecht en de mishandeling die de grote martelaar had ondergaan. Ze veroordeelden de rechter en de gouverneur voor hun foute handelingen, ontnamen hen hun eer en verbanden hen. Ze besloten, uit goede wil en om de mensen tevreden te stellen, om toe te staan dat het kruis, tijdens een christelijke begrafenis in Damietta, publiekelijk werd geheven. Later werd dit, tijdens het pausdom van paus Cyril IV (Kirolos), in het hele land toegestaan.
Mogen de zegeningen van het geloof van deze grote martelaar met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.