Synaxarium
26 Bashans

Het martelaarschap van St. Thomas, de apostel.

Op deze dag van het jaar 72 A.D. stierf St. Thomas, de apostel, de marteldood. Hij werd geboren in Galilea en de Heer koos hem als een van de twaalf discipelen (Mattheüs 10:3). Toen de Heer Lazarus uit de dood wilde laten verrijzen, zei Thomas tegen de andere discipelen: "Laten we meegaan om samen met Hem te sterven”. (Johannes 11:16). Ook vroeg hij de Heer aan het avondmaal. "Maar Heer", zei Thomas, "wij weten niet eens waar U heengaat. Hoe zouden wij dan de weg weten?" (Johannes 14:5-6). Toen de Heer Christus, na de opstanding, aan de discipelen verscheen en tot hen sprak: "Ontvang de Heilige Geest..", was Thomas afwezig. Bij zijn terugkeer vertelden de discipelen hem: “‘Wij hebben de Heer gezien!’ en hij zei: ‘Alleen als ik de wonden van de spijkers in zijn handen zie en met mijn vingers kan voelen, en als ik mijn hand in zijn zij kan leggen, zal ik het geloven!" (Johannes 20:19-29).

Na de uitstorting van de Heilige Geest op de dag van Pinksteren in de bovenzaal in Sion, verspreidden de apostelen zich overal om het evangelie te prediken. Thomas ging naar India. Hij werkte daar als slaaf bij een van de vrienden van de koning, wiens naam Lucius was. Die bracht hem naar de koning, die naar zijn beroep vroeg. Thomas zei: "Ik ben bouwer, timmerman en arts. Toen hij in het paleis was, predikte hij en Lucius' vrouw en zijn hele huis geloofden. De koning vroeg hem naar zijn prestaties en hij zei: "De paleizen die ik heb gebouwd waren de zielen die zijn uitgegroeid tot de tempels van de Koning van Glorie. Het timmerwerk dat ik deed was het evangelie dat de doornen van de zonde verwijdert. En de artsenijkunde en medicijnen zijn de heilige mysteriën die het gif van het boze genezen”. De koning werd boos, martelde hem, bond hem vast tussen vier palen, sneed zijn huid eraf en wreef met zout en limoen over zijn wonden. De apostel Thomas doorstond de pijn. Lucius' vrouw zag hem lijden, viel uit het raam en stierf. Lucius kwam naar hem toe en zei: "Als je mijn vrouw uit de dood doet verrijzen, geloof ik in uw God." Thomas ging naar de kamer waar het dode lichaam was en zei: "Arsabona (Arsonia), sta op in de Naam van de Heer Jezus Christus." Zij stond direct op en boog voor de heilige. Toen haar man dat zag, geloofde hij en nog veel meer mensen van de stad met hem en Thomas doopte hen.

Eens spoelde de zee een enorme boom naar de kust, die niemand kon optillen. St. Thomas vroeg de koning om toestemming om de boom op te tillen en om het hout te gebruiken voor het bouwen van een kerk. Hij kreeg toestemming, maakte het teken van het kruis en verhief de boom. Later bouwde hij de kerk waarvoor hij een bisschop en priesters wijdde. St. Thomas ging naar een stad genaamd "Qantoura" (Kontaria) waar hij een oude man vond die bitter huilde omdat de koning zijn zes kinderen had gedood. De heilige bad voor hen en door de Heer verrezen ze. De idoolpriesters waren boos en wilden hem stenigen. De eerste hief een steen om naar hem te gooien en zijn hand werd verlamd. De heilige bad voor zijn hand en hij genas direct. Alle idoolpriesters geloofden in de Heer Christus. Toen ging St. Thomas naar de stad Perkenaas en andere steden, waar hij predikte in de Naam van Jezus Christus. De koning hoorde over hem en hij stopte hem in de gevangenis. Toen hij erachter kwam dat hij de gevangenen onderwees in de weg van God, martelde hij hem en uiteindelijk onthoofdde hij hem. St. Thomas ontving de kroon van het martelaarschap. Hij werd begraven in Millibar. Later werd zijn lichaam verplaatst naar El-Ra7a.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.