Herdenking van de wijding van de kerk van St. Macarius .
Vandaag vieren wij de wijding van de kerk van St. Macarius1 in zijn klooster door de reine vader Anba Benjamin, 38e paus van Alexandrië, in het jaar 655 A.D.. (371 A.M). Toen El-Moqawqas werd aangesteld als leider en Patriarch van Egypte door koning Hercules (beiden waren aanhangers van de leer van het concilie van Chalcedonië) begon El-Moqawqas met de vervolging van de Kopten omdat zij hem niet volgden in zijn mening. Hij vervolgde St. Benjamin, de legitieme patriarch, waardoor deze vader naar het zuiden van Egypte vluchtte. Anba Benjamin verplaatste zich van kerk naar kerk en van klooster naar klooster om daar zijn volk te sterken en hen aan te moedigen in hun geloof. Hij deed dit tien jaar lang totdat de Moslims Egypte binnenvielen en El-Moqawqas overleed.
Bij de terugkeer van Anba Benjamin naar de pauselijke stoel kwamen de ouderen van de woestijn van Scetis naar hem toe om hem te vragen de nieuwe kerk, die zij hadden gebouwd, te wijden in naam van St. Macarius. Verheugd met hun boodschap ging hij met hen mee. Toen hij bij het klooster aankwam, werd hij door de monniken ontvangen die palmbladen en olijftakken in hun handen hielden, net zoals Jeruzalem de Heer Christus ontving toen Hij haar bezocht.
Toen de paus het altaar ging wijden, na de wijding van de kerk, zag hij de hand van de Heer Christus die het altaar tezamen met hem wijdde. Hij knielde direct bevreesd neer, maar een van de Cherubijnen hielp hem bij het rechtstaan en nam zijn angst weg. Anba Benjamin zei: “Waarlijk, dit is een huis van God, dit is de poort des Hemels.” Hij keek daarna naar de westelijke kant van de kerk en zag daar een oudere monnik staan. Zijn aanwezigheid dwong respect en eerbied af en zijn gezicht lichtte op als het gezicht van een engel. Paus Benjamin dacht bij zichzelf: “Als er een bisschoppelijke stoel vrijkomt, dan krijgt deze man hem.” De engel vertelde hem toen het volgende: “Zal je van deze man een bisschop maken terwijl hij eigenlijk St. Macarius is, de vader van alle Patriarchen en bisschoppen? Zijn ziel is vandaag aanwezig met ons om te delen in de vreugde van zijn kinderen en opdat deze plaats zou blijven bestaan als een bloeiende plaats waar goede monniken verblijven. En opdat de spirituele vruchten hier zouden blijven bestaan.” Anba Benjamin antwoordde: “Gezegend is hij en gezegend zijn zijn zonen.” De engel sprak toen: “Als zijn zonen zijn geboden naleven en zijn bevelen volgen, zullen zij hem vergezellen in de glorieuze plaats waar hij zich bevindt. Maar als zij dat niet doen, zullen ze niet bij hem kunnen zijn.” St. Macarius zei: “Heer, maak geen voorspelling dat dit met mijn zonen zou kunnen gebeuren, want wanneer er nog maar een druif aan de tak blijft hangen, is de zegen van God er toch aanwezig. Zolang zij liefde voor elkaar hebben, dan geloof ik dat God hen de toegang tot Zijn Koninkrijk niet zal weigeren.” Anba Benjamin was verwonderd over de grote barmhartigheid die St. Macarius bezat. Hij schreef over deze gebeurtenis en legde het geschrift in de kerk als een blijvende herinnering hier aan. Daarna verzocht hij de Heer Christus om de dag van zijn overlijden dezelfde te maken als deze dag. De Heer stemde in met zijn verzoek. Hij overleed op de achtste dag van de maand Toeba nadat hij 39 jaar lang Patriarch was. Het altaar waar hij de Heer Christus heeft gezien, werd naar hem vernoemd.
Mogen hun gebeden met ons zijn. Amen.
1 Zijn levensverhaal en de herdenking van zijn overlijden worden vermeld op 28 Baramhaat.