Het heengaan van St. Andronicus, 37e paus van Alexandrië.
Vandaag herdenken wij ook het heengaan van de heilige anba Andronicus, 37e paus van Alexandrië, in het jaar 622 A.D. (338 A.M.) Deze heilige was afkomstig uit een vooraanstaande familie. Zijn neef was de premier van de stad Alexandrië. Anba Andronicus kreeg een zeer goede opleiding en bestudeerde de heilige boeken totdat hij een enorm diepe kennis had verworven in hun betekenissen. Aangezien hij een erudiet iemand was en daarenboven bekend stond om zijn vroomheid en zijn vrijgevigheid aan de armen, werd hij gewijd tot diaken. Daarna besloot men hem te wijden tot Patriarch ondanks dat hij niet in de kloosters verbleef zoals zijn voorgangers dat hadden gedaan. Gedurende zijn tijd als Patriarch bleef hij in Alexandrië zonder zich iets aan te trekken van de Melekieten. Maar er werd hem geen vrede gegund. Zo vielen de Perzen de landen van het Oosten binnen en staken zij de Eufraat over. Zij bemachtigden de controle over Halb, Antiochië, Jeruzalem en meerdere andere steden. Zij doodden vele Christenen en namen ook vele gevangen. Daarna vielen zij ook Egypte binnen. Toen zij Alexandrië bereikten, waren er rond Alexandrië ongeveer 600 kloosters, vol met monniken. Zij doodden de aanwezigen in de kloosters en roofden de kloosters leeg. Daarna vernielden zij alles. Toen de inwoners van Alexandrië hoorden wat de Perzen hadden aangericht in de kloosters, openden zij de poorten van de stad voor hen. De leider van het legerkamp zag in een nachtelijk visioen iemand die tegen hem zei: “Deze stad werd jou gegeven. Verniel haar niet, maar dood haar helden omdat zij hypocrieten zijn.” Zo nam hij de heerser gevangen en bond hem vast. Daarna beval hij de elite van de stad om alle mannen van 18 tot 50 jaar naar hem te sturen, opdat hij elk van hen 20 dinar zou kunnen geven en hen tot soldaten zou kunnen maken voor de stad. Er gingen 80.000 mannen naar hem toe. Hij noteerde hun namen en doodde hen allen met het zwaard.
Daarna ging hij naar het zuiden van het land, tezamen met zijn leger. Onderweg kwam hij langs de stad Nicius. Hij hoorde dat in de omringende grotten 700 monniken woonden. Hij beval dat zij allen werden vermoord. Zo bleef hij moorden en vernielen totdat Hercules hem versloeg en hem het land uit joeg. De Patriarch leefde intussen een deugdzaam leven. Na zes jaar als Patriarch, ging hij heen in vrede.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.