Synaxarium
8 Toubah

Het heengaan van St. Benjamin, 38e paus van Alexandrië.

Vandaag herdenken wij ook het heengaan van de geliefde vader, de heilige anba Benjamin, 38e paus van Alexandrië, in het jaar 661 A.D. (377 A.M.) Deze heilige was afkomstig uit El-Be7eira, uit de stad Barshot. Hij was de zoon van rijke ouders. Hij werd monnik, onder de begeleiding van een oudere heilige die Theona genoemd werd, in het klooster van de heilige Cenubus in de nabijheid van de stad Alexandrië. Hij leidde een deugdzaam leven en leerde uit de kerkelijke boeken tot hij het niveau van de Christelijke perfectie bereikte. Op een nacht hoorde hij iemand zeggen in een nachtelijk visioen: “De duivel wil jou doen vallen. Behoed je voor arrogantie!” Zo groeide de heilige meer in goedheid. Zijn spirituele vader nam hem mee naar paus Andronicus en vertelde hem over het visioen. De Paus besloot hem tot priester te wijden en hij delegeerde kerkelijke aangelegenheden aan hem. De heilige bewees dat hij de kerk goed kon besturen.

Toen hij later werd verkozen tot patriarch, kreeg hij met veel moeilijkheden te maken. De engel des Heren maakte aan hem bekend dat de Kerk veel problemen zou tegenkomen en de engel beval hem samen met zijn bisschoppen te vluchten. Anba Benjamin bad de Heilige Liturgie en gaf het volk de Heilige Sacramenten en hij droeg hen op om sterk te blijven in het geloof van hun vaders. Hij liet hen vervolgens weten wat hen te wachten stond. Daarna schreef hij aan alle bisschoppen en abten van kloosters dat zij zich verborgen moesten houden tot de moeilijke tijden voorbij waren. Hij ging zelf naar de woestijn van St. Macarius en daarna trok hij naar het zuiden.

Nadat de patriarch Alexandrië had verlaten, kwam de Chalcedonische El-Moqawqas aan in de stad. Hij was naar de wens van koning Hercules benoemd tot leider en patriarch van Egypte. Hij verklaarde zichzelf dus leider van de kerken en vervolgde de gelovigen. Hij nam tevens Mina, de broer van St. Benjamin, gevangen en folterde hem. Hij verbrandde zijn lichaam en doodde hem daarna door verdrinking.

Een tijd later kwam 3amr Ibn Al-3aas naar Egypte en hij viel het land binnen en woonde er drie jaar lang. In het jaar 320 AM ging hij naar Alexandrië en viel daar binnen. Dit leidde tot veel oproer en een gebrek aan veiligheid. Vele kwaadaardige mensen maakten gebruik van deze situatie om de kerken in brand te steken, waaronder de kerk van St. Marcus die zich op het strand bevond. Ook de kerken en kloosters die zich in de nabijheid van Alexandrië bevonden, werden eerst leeggeroofd en daarna in brand gestoken.

Er ging eens een schipper naar de kerk van St. Marcus. Hij legde zijn hand in de grafkist van de heilige omdat hij geloofde daar geld te vinden. Hij vond echter niets, behalve het lichaam. Hij besloot om alles wat zich op het lichaam bevond mee te nemen. Zo nam hij de stoffen en gewaden mee. Hij nam ook het hoofd mee en verstopte het op zijn schip, zonder iemand te vertellen wat hij had gedaan.

Toen 3amr Ibn Al-3aas vernam dat paus Benjamin verdwenen was, zond hij een geschrift naar alle steden waarin stond dat de plaats waar Benjamin, de patriarch van de Kopten, zich bevond een plaats was van veiligheid en vrede. Hij bood hem aan om terug te keren in vrede om zijn volk te leiden en zijn kerken te besturen. Zo keerde anba Benjamin terug nadat hij 13 jaar al vluchtend had doorgebracht. Amr Ibn Al-Aas betuigde hem veel eer en behandelde hem op een uitstekende manier en beval dat zijn kerken en eigendommen teruggegeven zouden worden.

Toen het leger van 3amr op het punt stond Alexandrië te verlaten en zich te begeven naar de Vijf Steden, bleef een schip verankerd zonder zich te bewegen. Zij ondervroegen de kapitein en doorzochten het schip en vonden uiteindelijk het hoofd van St. Marcus.

Vervolgens lieten zij de patriarch komen die het hoofd meenam en bij zich droeg terwijl hij werd vergezeld door de priesters en het volk, dat blij was en lofprijzingen zong, tot zij in Alexandrië aankwamen. De kapitein van het schip gaf veel geld aan de patriarch opdat hij ermee een kerk zou bouwen op naam van St. Marcus.

De patriarch spande zich enorm in om mensen, die niet geloofden, te bekeren tot het ware geloof. Hij ging heen in vrede nadat hij 37 jaar lang de Kerk had geleid.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.