Synaxarium
29 Hatour

Het martelaarschap van de heilige Petrus, de laatste der martelaren, 17e paus van Alexandr ië.

Op deze dag van het jaar 311 A. D. (28 A.M.) stierf de heilige Petrus 17e paus van Alexandrië en de laatste der martelaren, de marteldood. Zijn vader was de hoogste priester in Alexandrië. Hij heette Theososius en zijn moeder heette Sophia. Zij waren zeer godsvruchtige mensen maar hadden echter geen kinderen. Op de 5e Abieb, het feest van de heiligen Petrus en Paulus, zag Sophia de menigte christenen met hun mooi aangeklede kinderen. Zij werd heel bedroefd, huilde met veel tranen en vroeg Christus, voor het heilige altaar, haar een zoon te schenken. De volgende nacht verschenen haar de heiligen Petrus en Paulus en zij verkondigden Sophia dat de Heer haar gebed verhoord had en haar een zoon zou schenken, die ze Petrus moest noemen. Ze gaven haar het bevel naar de patriarch te gaan en hem te vragen voor haar te bidden. Toen Sophia wakker werd, zag ze haar echtgenoot en vertelde hem de droom, waarover hij zich erg verheugde. Zij ging toen naar de patriarch en vroeg hem voor haar te bidden. Ze vertelde hem wat er was voorgevallen en de patriarch zegende haar. Niet lang daarna beviel Sophia van de heilige Petrus en na zeven jaar vertrouwden zij Petrus toe aan de patriarch Theonas, zoals ook bij de profeet Samuel was gebeurd. De patriarch behandelde het kind als zijn eigen zoon en stuurde hem naar de theologische school. Hij werd een hele goede preker en onderwijzer, zodat de patriarch hem eerst als voorlezer aanstelde, daarna als diaken en weer kort daarna als priester. De patriarch werd door Petrus in veel zaken van het kerkelijk ambt ondersteund. Toen anba Theonas kwam te overlijden, stond in zijn testament dat vader Petrus zijn plaats in zou nemen. Zodra Petrus het ambt aanvaard had, werd de kerk door hem verlicht. Intussen was Diocletianus afvallig geworden.

In Antiochië leefde een adellijke burger die de opvattingen van de keizer deelde. Hij had twee zoons en omdat hun moeder geen kans zag hen in Antiochië te laten dopen, ging ze met hen naar Alexandrië. Op zee stonden hoge golven. Toen de moeder vreesde dat haar kinderen, zonder gedoopt te zijn, om zouden komen in het water, doopte ze hen in zee in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Zij verwondde zich aan haar borst en maakte met haar bloed het teken van het kruis op hun voorhoofd. Ze werden echter gered en kwamen in Alexandrië aan. Op een dag bood de moeder haar kinderen aan om gedoopt te worden. Iedere keer dat de patriarch de doop wilde uitvoeren, werd het water zo hard als steen. Dit gebeurde drie keer. De patriarch verzocht hun moeder hem te vertellen wat er gebeurd was met de kinderen. Ze vertelde hem wat er op zee voorgevallen was. De patriarch verwonderde zich hierover, loofde God en sprak: "Zo spreekt de kerk; men zal maar één keer gedoopt worden".

Ten tijde van deze heilige paus Petrus stond de ketter Arius op. De heilige Petrus heeft hem gewaarschuwd, maar Arius liet zich niet weerhouden. Toen verdoemde Petrus hem en verbande hem.

Toen het koning Maximianus ter ore kwam dat de heilige Petrus overal het volk aanmoedigde de idolen niet te vereren, stuurde de koning afgevaardigden op hem af om hem te onthoofden. Toen ze in Alexandrië aankwamen, vermoordden ze vele mensen, vernietigden vele dorpen in Egypte, stalen eigendommen, namen kinderen en vrouwen mee en vermoordden 48000 daarvan, sommige door het zwaard en sommige door verhongering in de gevangenis. Toen gingen de afgevaardigden terug naar Alexandrië, arresteerden Petrus en gooiden hem in de gevangenis. Zodra de inwoners dit hoorden, kwamen ze naar de gevangenis om de patriarch met geweld te redden. De afgevaardigde van de koning vreesde voor een oproer en hij stelde de executie van de heilige Petrus uit tot de volgende dag. Toen de heilige Petrus dit zag, wilde hij, tegen de wil van zijn volk, zichzelf aan de dood overgeven voor zijn volk zodat er geen oproer zou ontstaan. Petrus wenste afscheid te nemen van deze wereld en bij Christus te zijn. Petrus liet het hele volk bijeenroepen, troostte het en spoorde het aan in het rechtgeloof te volharden. Toen Arius merkte dat de heilige Petrus naar God zou gaan en hem in de ban zou laten, vroeg hij de hoogste priesters de heilige Petrus er toe te bewegen de ban op te heffen. Maar de heilige Petrus vertelde hen een droom die hij 's nachts had gehad. Petrus zag namelijk de Heer Jezus Christus met gescheurd gewaad. Petrus vroeg hem: "Oh, Heer! Wie heeft Uw gewaad gescheurd?" De Heer antwoordde: "Arius heeft het gescheurd, omdat hij mij van mijn vader gescheiden heeft. Waak er voor hem weer te accepteren". Toen verdween hij. Patriarch Petrus sprak, in het geheim, met de afgevaardigde van de koning af, dat de afgevaardigde aan de achterkant van de gevangenis, waar geen menigte verzameld was, een gat in de muur zou maken. De afgevaardigde was verbaasd over de moed van anba Petrus en deed wat hem was gevraagd en bracht anba Petrus in het geheim buiten de stad, naar de plaats waar de heilige evangelist Markus begraven was. Petrus bad: "Oh Heer Jezus Christus, moge er door mijn bloed een einde komen aan de afgodendiensten en aan het bloedvergieten van de christenen." Toen kwam er een stem uit de hemel: "Amen! Er geschiedt wat U gewild heeft"! Een heilige maagd, die in de buurt was hoorde deze stem. Na zijn gebed gaf hij zich over aan de beul die hem onthoofdde. Het heilige lichaam van St. Petrus bleef meerdere uren liggen, tot het volk haastig de stad uitkwam. Het volk was bij de gevangenis gebleven en wist niet wat er aan de hand was, tot het bericht van de onthoofding zich verspreidde. Ze namen het lichaam van hun herder en kleedden hem in zijn ambtelijke kleren en plaatsten hem op de troon van St. Marcus, waarop hij nooit had gezeten. Toen men St. Petrus eens gevraagd had naar de reden waarom hij niet op de troon ging zitten, gaf hij als antwoord, dat hij de Almacht van de Heer op de troon had zien zitten en er daarom niet op durfde te gaan zitten. Daarna begroef het volk het lijk naast de andere lichamen van heiligen. De periode, waarin Petrus de troon bekleedde, bedroeg elf jaar.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.